Altın üretiminde siyanür nasıl kullanılıyor
Kasım 17, 2007
Altın üretimiyle ilgili yapılan tartışmaların başında çevreye zarar verdiÄŸi belirtilen siyanür geliyor. Türkiye Bilimsel ve Teknolojik AraÅŸtırma Kurumu’ndan alınan bilgiye göre, altının nasıl çıkarılacağı öncelikle yatağın özelliÄŸine baÄŸlı. EÄŸer 75 mikrondan daha büyük altın tanecikleri söz konusuysa, gravite zenginleÅŸtirme, 44 mikrondan daha küçükse de flotasyon (yüzdürme) adı verilen yöntemler kullanılıyor. Bunlar, büyük tanecikli altının çıkarılması için kullanılan yöntemler olmakla birlikte, günümüzde bu büyüklükte altın tanecikleri barındıran madenlere pek rastlanmıyor. Bu nedenle, en çok kullanılan yöntem siyanür liçi. Bu yöntemde, kırma-öğütme, siyanürleme, karbonla tutma, aktif karbondan sıyırma, elektroliz ve atıkların arıtılması aÅŸamaları izleniyor. Ä°lk adımda ocaktan çıkarılıp kırıcıda mıcır boyutuna getirilen cevhere kireç ekleniyor. Bu, siyanürün havaya karışma tehlikesini önlemek için yapılıyor. Daha sonra cevher, altının serbestleÅŸme tane boyutu olan 38 mikrona kadar öğütülüyor. Öğütülen kısım yüzde 55′i katı, yüzde 45′i sıvı olacak ÅŸekilde yoÄŸunlaÅŸtırılıyor. Siyanür ilavesi yapıldığında altın, sıvı faza geçiyor. Daha sonra tanka, akışın ters yönünde aktif karbon yükleniyor. Karbon, çözünmüş haldeki altın ve gümüşü çamurun içinden sıyırmaya yarıyor. Altın ve gümüş, karbon yüzeyine tutunuyor. Elekten geçirilen çözeltide, karbon taneciÄŸine tutunan altın ve gümüş elekte kalırken, geri kalan kısım atık tanklarına gönderiliyor. Elekte kalan karbon, sıyırma kolonunda asit, su ve siyanürle yıkanıyor. Burada, karbona yapışan altın ve gümüş karbondan ayrılıyor. Altın ve gümüş içeren sıvı, elektrolit hücrelerinden geçiriliyor. Buradaki çinko gözeneklere elektrik verildiÄŸinde, yüklü altın ve gümüş tanecikleri bu gözeneklerde toplanıyor. Gözeneklerden çıkarılıp temizlenen ürün, potada bin 200 °C’de eritiliyor. Sonuçta, altın ve gümüş dore adı verilen nihai ürün külçelere dökülebiliyor.Â
